در یک کارخانهٔ تولید شمش و مقاطع فولادی، بیش از ۳۵٪ از هزینهٔ تمامشده به انرژی اختصاص داشت. متادیپ با مدلهای یادگیری ماشین شخصیسازیشده محبوب روی دادهٔ تاریخیِ خود کارخانه، مصرف انرژی را ۱۸٪ و هزینهٔ انرژی در ساعات پیک را ۲۲٪ کاهش داد؛ بهرهوری خط تولید ۹٪ افزایش یافت و سرمایهگذاری در کمتر از ۸ ماه بازگشت.
خط تولید پیوسته (Continuous Casting) با هزینههای سنگین انرژی (برق کورههای القایی و گاز کورههای پیشگرم) کار میکرد؛ اما تصمیمهای مصرف انرژی بهصورت دستی و بر مبنای تجربهٔ اپراتورها گرفته میشد — بدون دید به تغییرات بار، نوسان قیمت برق در ساعات پیک، و کیفیت مواد ورودی.
معماری: حسگرهای IoT / دادهٔ MES ← لایهٔ جمعآوری ← مخزن Time-Series ← مدلهای پیشبینی ← بهینهساز ← داشبورد / سیگنال به کنترلرها.
سه مدل شخصیسازیشده (آموزشدیده روی ۲ سال دادهٔ حسگرِ همان کارخانه، نه مدل عمومی):
بهینهساز با درنظرگرفتن قیدهای کیفیت (دما، ترکیب شیمیایی مذاب، نرخ انجماد) تعادل بار تولید و مصرف انرژی را برقرار میکند.
| شاخص | قبل | بعد | تغییر |
|---|---|---|---|
| مصرف انرژی ویژه (kWh/تن) | ۶۴۰ | ۵۲۵ | −۱۸٪ |
| بهرهوری خط تولید | پایه | افزایشیافته | +۹٪ |
| هزینهٔ انرژی در ساعات پیک | بالا | کاهش | −۲۲٪ |
| دقت پیشبینی مصرف (۲۴h) | — | ۹۴٪ | جدید |
| بازگشت سرمایه (ROI) | — | ۸ ماه | — |
کلید موفقیت، شخصیسازیِ مدلها روی دادهٔ اختصاصیِ همان کارخانه بود؛ به این ترتیب رفتار واقعی تجهیزات بهجای میانگین کلی صنعت، مبنای تصمیم قرار گرفت.